بررسی حادثه ی آتش سوزی هواپیمای توپولف(غیر قابل استناد!)

1- آمار جانباختگان : 90 نفر شامل 27 مورد سوختگی ؛ 5 مورد خفگی و کوفتگی (در 100 درصد موارد اثر کفش پاشنه بلند روی صورت جانباختگان مشاهده شده) ؛ 10 مورد سکته ی قلبی (ناشی از خون دیدگی!) ؛ 40 مورد زخمی سرپایی که در بیمارستان کشته شدند! ؛ 5 مورد سالم که برای رُند شدن عدد تلفات از بین رفتند!

2- علل حادثه :
الف) وزش باد در سواحل دریای کارائیب (متهم : نا معلوم)
ب) عطسه ی یکی از مسافران هواپیمای بقلی (متهم : در حال بازجویی)
پ) گلاب به روتون [...] مگس روی آینه بقل هواپیما (متهم : با مگس کش به سزای عملش رسید)
ت) صاف بودن لاستیک (متهم : رئیس صندوق بین المللی پول)
ث) ترکیدن لاستیک (متهم : راننده که در چک کردن باد لاستیک قبل از حرکت کوتاهی نموده است)
ج) رفیق ناباب و زغال ناب!

3- مکالمات رد و بدل شده در کابین خلبان ، قبل و بعد از حادثه :
[خلبان] : پارسال بهار دسته جمعی رفته بودیم زیارت / برگشتنی ...
تالاپ [صدای ترکیدن لاستیک!]
[کمک خلبان] : اوستا صدای چی بود؟
- نمی دونم! سرتو از پنجره دربیار ببین چی بود!
- اوستا دستی رو بکش آتیش گرفته!
ایهی هی هی هی هی... [صدای ترمز]
تالاق دوووم توف تیش [کارشناسان، این صدا را ناشی از کنده شدن صندلی خلبان و کمکش تشخیص داده اند!]
- آی ... آآآآخ ...
- وای اوستا انگشتم نیست!!!
- چی ؟ هه هه هه [صدای خنده ی خلبان]
- اوستا نخند! پای خودتم نیست!!!
- برو بابا ! ایناها این پامه ها ایناهاش ... کو ؟ پام کو ؟ من پامو می خوام!
- اوستا پات اینجاس انگشتمو بده تا پاتو بدم!
- کودوم انگشتته؟
- گلاب به روتون انگشت شستمه!
- بیا بگیر بعدش برو ببین این عقب چه خبره سر راه داری میری این پای منو بده!
- چشم اوستا! بفرمایید اینم پاتون
- ولی من که جورابم قرمز نبود!
[یک دقیقه بعد]
- اوستا یه پیرزنه دنبال پاش می گرده کل هواپیما رو گذاشته سرش
-چی ؟! یعنی این پای من نیست؟ هی میگما این بهم نمیاد نگو ... بیا ببر بده بهش سرمون درد گرفت از بس جیغ کشید
- آخه ... چیز ... آخه میترسم اوستا!
-چیه مگه ؟ پیرزن که ترس نداره
- اوستا آخه پیرزنه آتیش گرفته!
[به گفته ی کارشناسان اوستا و شاگردش برای بررسی مساله کابین را ترک می کنند و از این لحظه هیچ گونه صدایی در دستگاه ضبط نشده است!]

 آگهی (۱)

  قبول مي كنم ايده ي «طنز-آگهي» نوشتن از چشمه ي جوشان هوش و استعداد خودم نشئت نگرفته ولي اين را هم قبول مي كنم كه طنز-آگهي هايم ...
بگذريم ؛ بخوانيد تا برسيد به جمله اي كه از ادامه دادنش طفره رفتم!

با پوزش از امید مهدی نژاد

 کوتاهیه

(صحنه ي اول / برداشت 568)
كارگردان فرياد زد : اكشن!
و دوباره صدايي از آبدار خانه آمد : عافيت باشه قربان !!!

 دندان شکنانه

  هفته اي پيش شعري رسيد به دستمان از جناب بي سيبيل ( كه البته جاي بسي تشكر دارد ) اما سكوت در برابر بي سيبيل و امثالهم نشان داده نه تنها باعث از رورفتگي نمي شود، بلكه ايشان را در گير دهي جري تر هم مي كند!
با عنايت به اين موضوع بر آن شديم تا جوابي شايد دندان شكن تقديم حضرت كنيم (البت اگر داستان دندان به مثابه سبيل هاي مبارك نباشد!) اميد است مقبول در گاه استاد بي سيبيل الملوك هچل هفتيان قرار گيرد ...

     شعر استاد بی سیبیل:
ســلام ســلام رازقـــی جــون عـزیزم!         ز دوری وبــلـاگ تــــو مـــریــــضـــم
گــرمـــازده شــدم تــوی تــابـسـتـــون         بــرام بخون شعر بخون عزیز جون!
دلــــم واســه ربـاعــی هـات لـک زده          آب دهــنــم بـه مـعـده پـاتــک زده!
هـر کـسـی کـه دیـده تـو رو عـاشـقـه          از بـــنـــد گـرمـای هــــوا فـــارقـــه!
هـر کـسـی هم کـه مثل من ندیده...          قـیـافه تو ، جــای بـسـی امیده...
کــه زنـدگـی ش هـنـوز روی روالـــــه!          که هـمـچـنـان شـنگوله و سرحاله
گیر می دم و حال می کنم اساسی          تو اینجا جنجال می کنم اساسی
سـر بـه سـر سر به سـرات می ذارم          چیکــار کـنـم رازقی جون؟! بیکارم
تــا چـند روزی حسابی توپ و شادم          چـون کـه بـهت گیر اساسی دادم!